Een vraag van ‘kapitaal’ belang: moeten aandeelhoudersleningen achtergesteld worden?

Een post door gastblogger Simon Landuyt (UGent)

Misschien de meest fundamentele regel in het vennootschapsrecht is dat de aandeelhouder pas rechten op het vennootschapsvermogen kan doen gelden wanneer de vennootschapsschuldeisers zijn voldaan (het netto-recht van de aandeelhouder).[1] Deze regel heeft religieuze wortels,[2] maar wordt tegenwoordig al te vaak verklaard door te stellen dat aandeelhouders recht hebben op de winst en ze dus als quid pro quo ook als eerste het verlies van de vennootschap moeten dragen.

Vanuit een moreel oogpunt is dit een flauwe verklaring, maar economisch houdt ze zeker geen steek. Indien de aandeelhouder bv. wenst dat zijn inbreng bij een faillissement in een andere rang dan de laagste wordt terugbetaald kan dit perfect verrekend worden in de prijs. Schuld zal dan gewoon duurder worden voor de vennootschap (bv. door een hogere interest) waardoor de return van de aandeelhouder wat daalt. Immers, schuldeisers zullen gecompenseerd willen worden omdat ze niet langer kunnen genieten van een buffer tegen verliezen die de inbreng anders vormt.

Tenzij het vennootschapsrecht universeel fout zit moeten er dan ook andere redenen zijn waarom de aandeelhouder als laagste in rang komt.[3] Continue reading “Een vraag van ‘kapitaal’ belang: moeten aandeelhoudersleningen achtergesteld worden?”

‘You can’t dance at two weddings with one behind’ (Yiddish proverb)

The uneasy dual role of creditor and shareholder

1.

A previous post mentioned the rudimentary rule on distributions in the ‘partnership en commandite’ (limited liability partnership) in article 206 of the Belgian Company Code (‘BCC’), dating back to 1873:

“Third parties can force [the limited partner] to return any interest or dividends distributed to him, if such distributions are not taken from the non-fictitious profits of the partnership. The unlimited partner has recourse against the manager for any distributions he had to return, in case of fraud, bad faith or serious negligence by the manager.”

Today we discuss how one word in this antique (yet inspiring) rule foreshadows a topical subject: Continue reading “‘You can’t dance at two weddings with one behind’ (Yiddish proverb)”