Corporate/Bankruptcy governance: van parlementaire democratie tot dictatoriale autocratie

Economics trumps politics

Er wordt regelmatig gepleit voor meer aandeelhoudersinspraak (“shareholder democracy”) bij het bestuur van vennootschappen. Sommige auteurs baseren zich daarvoor op een interne rechtsvergelijking tussen de vennootschap en een parlementaire democratische staat. Anderen menen dat die vergelijking niet opgaat en dat de aangetroffen verschillen gerechtvaardigd kunnen worden. In een recente bijdrage, gepubliceerd in het Rechtskundig Weekblad, sluiten we ons aan bij die tweede strekking en verrijken we de bestaande doctrine door de vergelijking uit te breiden naar vennootschappen in financiële moeilijkheden, m.i.v. insolventieprocedures.

Voor de interne rechtsvergelijking tussen het bestuursmodel van een (middelgrote naamloze) vennootschap (al dan niet in financiële moeilijkheden) en een parlementaire democratische staat gebruiken we een viertal testcases die doorheen de bijdrage telkens terug komen: (i) de identiteit van de stemgerechtigden, (ii) het aantal stemmen per stemgerechtigde, (iii) de uiteindelijke beslissingsmacht en (iv) de bevoegdheid tot benoeming en ontslag van het bestuur. Uit die interne rechtsvergelijking leiden we af dat de parlementaire democratie als bestuursvorm geenszins consequent wordt toegepast tijdens de verschillende levensfases van de (middelgrote naamloze) vennootschap.

Het zogenaamd parlementair democratisch besluitvormingsproces van financieel gezonde vennootschappen lijkt in werkelijkheid meer op een aristocratisch besluitvormingsproces, waarbij de “rijke en wijze” aandeelhouders het voor het zeggen hebben. M.b.t. de testcase “het aantal stemmen per stemgerechtigde” merken we bij financieel gezonde vennootschappen bijvoorbeeld het volgende op: Continue reading “Corporate/Bankruptcy governance: van parlementaire democratie tot dictatoriale autocratie”

De schuldvraag in de Eurozone:  Hoe kunnen lidstaten hun schuld ordelijk herstructureren?

Een post door gastblogger Jitte Akkermans

Veertien vooraanstaande Franse en Duitse economen hebben een pakket hervormingsmaatregelen voorgesteld om de Eurozone opnieuw robuust en veerkrachtig te maken. Een aantal van die hervormingen tracht een kader te scheppen waarin de lidstaten van de Eurozone hun schuld op een ordelijke manier kunnen herstructureren. We lichten kort twee van die ideeën toe.

Continue reading “De schuldvraag in de Eurozone:  Hoe kunnen lidstaten hun schuld ordelijk herstructureren?”

Lost in translation? The case of ‘trust insolvency’

A ‘hybrid mismatch’ in private law?

In a previous blogpost, we formulated some thoughts on the CJEU’s judgment in the Panayi Trust Case. We concluded that, for various reasons, it could reasonably be expected that trusts can indeed be considered to be ‘entities’ which can come under the scope of the freedom of establishment.

The importance of language

Apart from this conclusion, the different language versions of the CJEU’s judgment, and especially a comparison thereof, make for an interesting reading.  Continue reading “Lost in translation? The case of ‘trust insolvency’”

Circulaire betreffende het pandregister

Op 1 januari 2018 treedt de Pandwet (eindelijk) in werking. Een belangrijk onderdeel van deze wet betrof de oprichting van een Nationaal Pandregister, pandregister genoemd, onder het beheer van de Algemene Administratie van de Patrimoniumdocumentatie. De tegenstelbaarheid van het pandrecht wordt afhankelijk van de registratie in het nieuw ontworpen pandregister.

De werking van het pandregister is nader geregeld in het KB van 14 september 2017. Met circulaire 2017/C/76 van 23 november 2017 verschaft de FOD Financiën nuttige toelichting bij de Pandwet en het KB. De circulaire kan hier geraadpleegd worden.

‘Voortschrijdend inzicht en zwarte zwanen in het insolventierecht’

Professor Eric Dirix in het Liber Amicorum Braeckmans

De wortel van veel discussie en onduidelijkheid rond de gerechtelijke reorganisatie op zijn Belgisch is dat de wetgever nooit op een overtuigende en duidelijke wijze de basisfilosofie heeft gearticuleerd. Misschien ook wel omdat die basisfilosofie ook bij de wetgever niet altijd duidelijk in het hoofd zat. Ja, er wordt wel gesproken over  het doel om “de continuïteit waarborgen” of “de going concern waarde te vrijwaren”. Maar dat onderscheidt de gerechtelijke reorganisatie niet echt van het faillissement, dat óók tot doel heeft om de going concern- waarde te vrijwaren. Bij een faillissement wordt de drager van het handelsfonds geliquideerd, maar dat belet niet dat het handelsfonds in going concern kan worden overgedragen.

Het is daarom bijzonder aardig dat Professor Dirix in het Liber amicorum Herman Braeckmans op mooie wijze de doelstellingen van de WCO na de recente hervormingen probeert te articuleren. Daarbij raakt hij aan wellicht het belangrijkste verschilpunt tussen een faillissement en een reorganisatie: bij het faillissement wordt de waarde van equity weggeveegd, terwijl bij een reorganisatie aandeelhouders nog een vinger in de pap en skin in the game behouden:  Continue reading “‘Voortschrijdend inzicht en zwarte zwanen in het insolventierecht’”

A uniform European regulation on the law applicable to the effectiveness of a cross-border assignment of a claim: no longer the elephant in the room?

A post by guest blogger Louis Coussée

The assignment of a claim is an important legal instrument for the financial market. It enables both simple transfers of claims from one person to another and complex financial operations used to finance the business activity of firms, such as financial collateral arrangements, factoring and securitization. Furthermore, it enables the availability of capital and credit across borders and allows small and medium enterprises (SMEs) to obtain credit at affordable rates. In a globalizing context, such cross-border transactions are a daily routine.

Substantively, there exists no harmonization in the field of the assignment of a claim on EU-level. The question which law is applicable to the assignment of a claim, therefore, can have a huge impact on the outcome of a dispute, when national jurisdictions apply different rules to make an assignment effective against third parties. The Rome-I Regulation contains a provision on the applicable law to the assignment of a claim. However, art. 14 of the Rome-I Regulation does not provide an answer to the most important question, i.e. which law governs the effectiveness of an assignment against third parties. This question is widely discussed and the topic of choice-of-law rules for the assignment of claims in financial services and markets is considered to be one of the most complicated, challenging and arcane. Continue reading “A uniform European regulation on the law applicable to the effectiveness of a cross-border assignment of a claim: no longer the elephant in the room?”

De obligatielening

obligatie

De obligatielening neemt een belangrijke plaats in, in de financiering van (Belgische) ondernemingen. Veertig jaar (en een aantal financiële crisissen) na de publicatie van het standaardwerk van Van Hille, Aandelen en obligaties in het Belgische recht, ligt een nieuw standaardwerk voor, geschreven door een schare auteurs o.l.v. Diederik Bruloot en Kristof Maresceau (UGent). Continue reading “De obligatielening”

Achterstelling van schuldvorderingen in het insolventierecht

In de financiering van ondernemingen neemt de achtergestelde schuldvordering een belangrijke plaats in, tussen kapitaal en schuld. In zijn recent gepubliceerde proefschrift heeft Roel Fransis (KUL) de achtergestelde schuldvordering aan een minitieus onderzoek onderworpen, zowel wat de juridische aard van deze rechtsfiguur betreft als de rechtsgevolgen ervan, in het bijzonder in het kader van insolventieprocedures. Met dit proefschrift heeft Roel Fransis, in de woorden van zijn promotor (Eric Dirix, KUL), “een fundamenteel werk afgeleverd dat onze kennis op vele terreinen van het verbintenissen-, goederenrecht en insolventierecht werkelijk vooruit helpt en dat tevens voor de rechtspraktijk van onschatbare waarde zal blijken te zijn”. Met deze beoordeling kan alleen maar ingestemd worden.

Limited Liability Property

In a recent paper Danielle D’Onfro (Washington University Law) argues that security interests are best understood as a form of “limited liability property”. Limited liability, i.e. the privilege of being legally shielded from liability that would normally apply, has long been considered the quintessential feature of equity interests. The author convincingly argues, however, that limited liability is a critical feature of security interests as well. Debt and equity are indeed not the opposites they are sometimes believed to be. The paper will soon be published in Cardozo Law Review and can already be consulted here.

Shareholders in insolvency law: here to stay

Yin_yang.svg

One of the very first posts on this blog related to the publication of the inaugural lecture of prof. dr. Rolef de Weijs on the occasion of his appointment as professor of National and International Insolvency Law at the University of Amsterdam’s (UvA) Faculty of Law. In this lecture, the position of shareholders in insolvency law is critically examined. Until recently, insolvency was all about creditors (company law, on the other hand, was all about shareholders). The lecture by prof. de Weijs clearly demonstrates the need for insolvency law to also take into account the position of shareholders. Debt and equity go hand in hand, also – and especially – in times of insolvency. On a more general level, the lecture illustrates the absence of real borders between company law and insolvency law. An (updated) English translation of the lecture can now be found here.

Pre-insolvency proceedings, normative foundation and framework

A post by guest blogger Nicolaes W.A. Tollenaar

Legislation is currently being prepared, at both the European and the national levels, to introduce proceedings that aim to rescue ailing businesses before formal insolvency proceedings are begun. Such proceedings are commonly referred to as “pre-insolvency” proceedings. They provide for the right, outside formal insolvency proceedings, to propose a restructuring plan to creditors and other capital providers that, under certain circumstances, can be imposed upon opposing parties.

On 22 November 2016, as part of the Action Plan for a Capital Markets Union, the EC published a draft directive on preventive restructuring frameworks which, upon adoption, will compel the Member States to introduce pre-insolvency proceedings into their national systems. At the same time, the Dutch Government is working on a draft of the Continuity of Enterprises Act (Voorontwerp Wet Continuïteit Onderneming II), which seeks to introduce pre-insolvency proceedings in the Netherlands.

Dr. Nicolaes Tollenaar has kindly provided us with the following summary of his recent research regarding the normative foundation and framework of such pre-insolvency proceedings.

Continue reading “Pre-insolvency proceedings, normative foundation and framework”

The Anatomy of Corporate Law

vesalius

This week the (already) third edition of the influential book The Anatomy of Corporate Law was published by Oxford University Press. The book provides the reader with a solid framework to understand corporate law from a comparative perspective. The following key jurisdictions are covered: US, UK, Brazil, Italy, France, Germany, and Japan. The general structure of the previous editions is maintained. The quality of the authors guarantees the quality of the work.

Continue reading “The Anatomy of Corporate Law”

You can’t have your cake and eat it too: on debt as equity

Een post door gastblogger Simon Landuyt

Debt and equity have in common that they are both provided to a company by an investor in return for a claim on its assets. For the creditor, the claim and the repayment date are fixed. On the other hand, the shareholder is a residual claimant. He will, in principle, only receive from the company to the extent the company’s assets exceed its liabilities. As a consequence, the claim of the shareholder is subordinated to the claim of the creditor. Therefore, at least in certain jurisdictions, it often happens that creditors or bankruptcy trustees try to qualify or “recharacterize” a rather vague financial contract of (another) investor into equity once the company gets into difficulties.

Continue reading “You can’t have your cake and eat it too: on debt as equity”

Secutarization and post-crisis financial regulation

The technique of securitization was at the heart of the financial crisis (for a primer on securitization, read here). Originally a sound instrument to mitigate risk, the standards of the securitization process degraded in the years leading up to the financial crisis, which contributed to excessive credit growth in and outside of the formal banking system (read here).  Continue reading “Secutarization and post-crisis financial regulation”

All creditors are equal, but some creditors are more equal than others

Les biens du débiteur sont le gage commun de ses créanciers, et le prix s’en distribue entre eux par contribution, à moins qu’il n’y ait entre les créanciers des causes légitimes de préférence

Article 8 Belgian Loi Hypothécaire (art. 2093 French Civil Code) contains the basic principle of paritas creditorum. All creditors have an equal right to payment and the proceeds of the debtor’s estate shall be distributed in proportion to the size of their claims. The principle of equality is, however, not absolute. Secured and preferred creditors jump the queue, and are paid before ordinary creditors. The pari passu principle still is a bedrock principle of insolvency law. In reality, however, the rule has gradually become the exception (read about the pari passu myth, here). Ordinary creditors are left with peanuts once secured and preferred creditors are paid. All creditors are equal, but some creditors are more equal than others, indeed. Continue reading “All creditors are equal, but some creditors are more equal than others”